lesinspiratie & begeleiding voor het basisondewijs

Wat zet een 6 jarige op zijn verlanglijstje?25 juni 2018

‘Waarom zijn er zoveel verschillende scheerapparaten?’ mijn zoon kijkt van mij weer naar de rij apparaten in het gangpad met de lichaamsverzorgende apparaten.

Hij heeft al minstens vijf scheerapparaten aangeraakt en kiest nu een rode uit. De apparaten zitten met een soort ouderwetse telefoondraad vast aan het rek. Een krullend draad waarmee vroeger de hoorn aan het toestel zelf zat.

‘Ik weet het niet,’ zeg ik. ‘En ik denk dat we met twee of drie verschillende scheerapparaten ook al genoeg keuze hadden gehad.’

Mijn zoon wil een scheerapparaat uitzoeken voor zijn 18e verjaardag.
Voor zijn 19e een tondeuse.

Hij heeft ze allebei al op zijn verlanglijstje gezet.

Hij houdt nu een rode tegen zijn wang en draait hem rond zoals hij zijn vader al vaak heeft zien doen. Ik wil een foto van hem maken. ‘Hou hem nog eens tegen je wang,’ zeg ik. Hij draait zich stralend naar mij toe en ik bedenk ondertussen een ondertitel voor in de familie-app. Het liefst iets grappigs, want zo hoort dat.

‘Deze is goed,’ zegt hij. Kiezen is geen probleem voor hem, hij houdt van rood.

‘Ze zien er allemaal anders en toch hetzelfde uit,’ zegt hij vervolgens. ‘Allemaal een handvat, draaiende scheermessen en een knop.’ Een mooie constatering. Door de makkelijke herkenning van basiselementen en de standaardvorm hadden we kort daarvoor ook vlug de juiste winkelgang gevonden in de ‘goedkoopste’ elektronica winkel van Nederland. Volgens de winkel zelf dan natuurlijk. Vlot waren we de fototoestellen, telefoons, mixers en koffiezetapparaten voorbij ge-snelwandeld.

Is waarnemen simpel?

We herkennen vlot wat we zien. Maar ik weet niet of we de details wel zagen net. Misschien zien we meestal een soort totaalbeeld? Bijvoorbeeld een boom. Of zien we (onbewust?) ook de losse bladeren?

Het kan ook zijn dat we de details pas zien als ze afwijken van de norm. We zien wel die rare scheve tak of de eerste gekleurde bloesems in de lente. Wel een goede keuze dan, een rood gekleurd scheerapparaat. De meeste zijn zwart.

‘Oh nee, wacht mama, deze is met goud, die wil ik,’ zegt mijn zoon vervolgens en met haast klikt hij de rode terug in het vakje. Het concept dat goud waardevol is, heeft mijn zoon van zes ook al geleerd. Ik til hem op zodat hij zo snel als een hebberige ekster het glimmende apparaat kan pakken.

Ik druk mijn linkerwang tegen zijn heerlijke zachte rechterwang. Samen kijken we in het spiegeltje hoe hij het scheerapparaat over zijn kin beweegt. Ik ben benieuwd of hij de kleur van het scheerapparaat over 11 jaar, wanneer hij echt bijna 18 is, nog steeds belangrijk vindt. Zeker is wel dat zijn wang dan heel anders zal aanvoelen.

Lees meer:

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ja, handig!

Ontvang elke week een inspirerend lesidee in de nieuwsbrief