“Kijk, daar zit een eend”

“Nee, dat is geen eend.”

“Wel, kijk in het gras.”

“Nee, dat is een meerkoetje”

Op een bankje aan het Lint zitten twee jongetjes. Ze zitten voor het zwembad Fletiomare. Daardoor denk ik dat ze moeten wachten op hun oudere broer of zus die binnen aan het oefenen is. De mevrouw ernaast zou hun moeder kunnen zijn. Ze leest een boek, ik heb geen idee of ze erbij hoort.

Zelf wacht ik ook op mijn oudste die sinds een paar maanden op zwemles zit. Via internet heb ik net ontdekt dat hij oefent op niveau twee, waarschijnlijk al een paar weken, maar ik ben niet zo’n trouwe volger heb ik al gemerkt. Ik zit ook niet achter het raam binnen om alles in de gaten te houden. Meestal maak ik een wandelingetje.

Maar nu zit ik dus buiten op een bankje en probeer ook een boek te lezen.

“Is een meerkoetje dan geen koe?”

“Haha, ja wel. Kijk hij loopt gras te eten.”

“Hihi. Nee hoor, het is gewoon een eend hoor”

55 meerkoetje wetenschap en technologie onderwijs

Ze hebben best een lol de twee broertjes. Of zou het een vriendje zijn dat mee is? Mij lijkt het niet echt een gezellig uitstapje voor een vriendje, maar soms kan het niet anders natuurlijk. Zit je daar met drie kinderen in een hete kleedkamer. Het zweet gutst bij mij met één kind al over mijn lijf, laat staan met drie. Blijf dan maar eens rustig.

“Ja en eendjes eten broodjes.”

“Gaat hij dan brood kopen in de winkel? Een zak brood?”

“Nee de bakker komt het brengen hoor.”

De mevrouw kijkt af en toe naar de heren, ze zal er wel bij horen. Ze mengt zich niet in het gesprek. Ik vind het knap. Ik had mijn eigen kind allang de juiste informatie gegeven. Met een hele lezing over het leven van watervogels, kortom ik had ze verveeld met een betweterig verhaal. Nu kunnen ze zelf verder fantaseren.

“Komt de bakker speciaal op zijn motor hier heen, met zakken brood?”

“Ja en dan valt hij in het water! Haha”

“hihi”

Ik weet zeker dat ze dit nu voor zich zien. Ze spelen vast een filmpje af in hun hoofd. Ze rollen nog net niet van de bank af, zo hard moeten ze lachen. Wel wonderlijk trouwens dat ze überhaupt nog rustig op het bankje zitten. Het is een rustig tweetal.

“Ja en dan komt de brandweer met een ladder. Om de bakker te helpen.”

“Daarna komt hij zeker nooit meer om brood te brengen?”

“Nee”

Nu staan de jongens wel op om te gaan spelen. Ze lopen achter de grote banken door. Ze kunnen zich er goed achter verstoppen met die grote overhangende rand. Willen ze dan niet verder bedenken hoe het met het meerkoetje moet? Blijkbaar is voor hun het verhaal af. Ik moet zeggen dat ik lichtelijk teleurgesteld ben. Die bakker die geen brood meer brengt.

Maar dan, als ik mij er bijna bij neer heb gelegd dat er geen vervolg komt aan het verhaal:

“Ja, daarom worden de eendjes allemaal koeien en lopen ze gras te eten!”

Meer lezen:

Koolwitjes nostalgie

Een komisch effect

1000 Kabels in de computer

 

Ja, handig!

Ontvang elke week een inspirerend lesidee in de nieuwsbrief