Ik zit aan de eettafel met een kop thee. Samen met mijn man maak ik plannen voor de toekomst. Soms moet je gewoon even lekker fantaseren en speculeren. Wie weet wordt je wat wijzer.

Ondertussen wordt mij af en toe gevraagd wat ik wil eten.

Ideaal zou je denken, heerlijk zo’n high tea, goede service.

Maar schijn bedriegt.

Ik zal de gestelde vragen even wat duidelijker opschrijven:

“Wil je roze of groene friet?”

“Wil je een dikke drol eten? Hahahaha”

“Dit is een hondenkoekje, wil je die opeten?”

“Ik heb een grote zwarte pannenkoek. Die is voor jou mama! Wil je er oranje op?”

08 High tea rekenen tellen

Goed, ze spelen naast mij met de klei. Liefde gaat door de maag, dus ik accepteer deze vreemde gerechten allemaal. Hoe ik het opeet? Ik boots met mijn hand de samentrekkende beweging van de darm na, waardoor het eten onherkenbaar wordt. Kort gezegd, ik mol de creaties van mijn zoons.

Ze kleien vrolijk verder

Oudste: “Mama, weet jij hoeveel bolletjes dit zijn?”

Ik: ”Ja, dat zijn er twintig.”

Oudste: …. “Maar je telt niet!”

Nee, ik kijk wel uit! Zoonlief heeft vier rijen van vijf bolletjes neergelegd, echt niet dat ik resultatief tellen een optie vind.

Ik: “Hoeveel oranje bolletjes heb je hier liggen?”

Oudste: (telt) “vijf”

Ik: “Hoeveel zwarte bolletjes heb je hier liggen?”

Oudste: (telt) “Vijf”

Ik: “Hoeveel roze bolletjes heb je hier liggen?”

Oudste: (telt) “Vijf”

Ik: “Hoeveel groene zijn er dan?”

Oudste: “Ook vijf!”

Ik: “Ja, hoor, jij telt ook niet!!!”

 

Ja, handig!

Ontvang elke week een inspirerend lesidee in de nieuwsbrief