Selecteer een pagina

Ik lees de laatste tijd veel over spel en het belang ervan. Er wordt op dit moment  veel over gezegd over het belang van spel. Daar was ik ook nieuwsgierig naar.

En nu denk ik, wat raar eigenlijk:

Als spel niet belangrijk zou zijn, waarom speelt elk kind dan?

Foutje van de natuur? Nee, natuurlijk niet. Al spelend ontdekken ze, ervaren ze, passen ze toe en creëren ze meer. Ze doen het uit vrije wil. Ik heb het hier ook over vrij spel.

Waarom zou ik als volwassen dan aan het belang van spel twijfelen…

Waarom zou ik mij überhaupt willen bemoeien met het spel van kinderen?

Wil ik mijn eigen waarden wat betreft eerlijkheid, rechtvaardigheid, gelijkheid en goed doen in het leven niet al genoeg opdringen aan de kinderen? (ja)

Misschien moet ik die waarden maar wat vaker bewaren voor de momenten dat de kinderen vragen om mijn mening of op de momenten dat ik nog lesjes geef.

Klinkt als een goed voornemen, ik weet het. En dat is het ook.

Want,

Spel moet de mogelijkheid bieden om te experimenteren zonder consequenties

Zonder de bemoeienis van volwassenen ontstaan er veel eerder gevoelens van competentie en autonomie bij de kinderen. Ze oefenen met betrokkenheid, zelfcontrole en het maken van afspraken & regels. Ze zijn vrij om eigen keuzes te maken: om te stoppen wanneer ze willen en om het soort spel te kiezen dat ze op dat moment willen spelen.

Kortom, als ik mij met het spel ga bemoeien zitten er wel consequenties aan het spel. Op die manier ontneem ik de kinderen de mogelijk om bij hun eigen oplossingen & creativiteit te komen, om te ontdekken en te vernieuwen. Ik las zelfs dat als ik mij afzijdig hou, ik de kinderen meer kans geef om hun empatisch vermogen te ontwikkelen (boek: Free to Play – Peter Gray).

spel spelen onderwijs met stijl leren leren

Spelen met een autoriteit is slecht voor de ontwikkeling van je empathie

Als volwassen zal ik, hoe goed ik mij ook overgeef aan het vrije spel, altijd een autoriteit zijn in de ogen van de kinderen. De kinderen zullen zich hoe dan ook ondergeschikt voelen. Ik weet namelijk (de zogenaamde) goede antwoorden al. Door de ogen van de kinderen ben ik geen gelijke waarmee ze makkelijk van gezichtspunt wisselen. Voor kinderen is  onderling van perspectief wisselen makkelijker, zodat het empatisch vermogen beter ontwikkeld wordt.

Wat moet ik dan met dat vrije spel?

Daarover heb ik niks anders kunnen lezen dan bemoei je er niet mee. Toch wil ik daaraan toevoegen dat ik beschikbaar wil zijn. Met beschikbaar bedoel ik: in de buurt en aanspreekbaar. Mochten de kinderen zelf het idee hebben dat ik nodig ben, dan wil ik er zijn en luisteren.

Verder is spel een heerlijke, flexibele en vrije manier om te leren.

En eerlijk gezegd,

Klinkt het alsof ik dat ook weer eens moet proberen…

Lees meer:

Ja, handig!

Ontvang elke week een inspirerend lesidee in de nieuwsbrief