Selecteer een pagina

“Wat kijk jij zuur zeg. Last van frustratie?”

“Moet je dit maar eens lezen. Om gek van te worden.”

“Ga ik dan ook zo kijken als jij? Dan sla ik over.”

“…”   (+ extra zure blik)

“Ja, sorry hoor. Ik lees liever geen ellende. Beter voorkomen dan genezen toch?”

“Dat zijn de notulen joh!”

“Oh”

Frustratie vermijden, een gezond idee natuurlijk. (Lees maar eens een site over het voorkomen van een burn-out)

Maar voor vele van jullie zal het niet echt klinken als een realistisch idee. Een frustratie-loos leven klinkt als een mooie droom.

Snap ik!

Toch zie ik het wel als ontzettend waardevol om te leren omgaan met frustratie. Wie weet, als je er mee om kan gaan verdwijnt het op den duur wel. Hoe lekker!

Stel dat je daar nu al op school over had geleerd?

Ideaal, wist je nu wat je moest doen!

Vandaar dat ik denk dat het hanteren van je frustratie een prachtig leerresultaat is van onderzoekend leren.

Trouwens ook van ontwerpend en ondernemend leren natuurlijk. Nee wacht, van al het leren leren denk ik! Want is leren niet vooral het omgaan met vervelende gevoelens?

(Wie van jullie begon fluitend aan een uurtje keihard stampwerk op de middelbare school? Ik in ieder geval niet)

Ja, oke, leren leren is misschien wel met je frustratie omgaan. Maar welke aspecten verdienen dan aandacht?

Frustratie herkennen

Als eerste denk ik dat het herkennen van je frustratie nodig is. Anders kun je er überhaupt niks mee. Bij kinderen komt het er dus op neer dat je als leerkracht of ouder woorden geeft aan het gevoel.

Als leerkracht ben je meestal prima in staat van de kinderen in je klas te zeggen hoe snel ze gefrustreerd zijn. Ook kun je van de meeste kinderen best aangeven wat de frustratie veroorzaakt.

Misschien handig als ze zich hier zelf van bewust worden?

“Ja hoor, dat is toch helemaal niet zoals ik het gezegd had!”

“Sven, dat klopt. We hebben het onderzoek iets anders aangepakt.”

“Waarom hebben jullie DAT GEDAAN!?”

“Nou, misschien omdat het op school niet mogelijk is om via een echte, werkende maag te onderzoeken hoe hij werkt? We doen hier geen dierproeven en we hebben ook geen slagerij.”

“Mmm”   (boos gehum)

Misschien handig om tegen dit kind te zeggen: “Ik denk dat je nu gefrustreerd bent omdat het niet zo gaat als je het in je hoofd had.”

Weten waar je geprikkeld van raakt, dat is stap één.

Verwachtingen bijstellen

Soms kloppen je verwachting niet echt met de werkelijkheid (zo jammer dit….) en moet je je verwachting nog eens goed overdenken en bijstellen.

“Had je verwacht dat de slakken precies zouden doen wat jij in je hoofd had bedacht?”
“Ja, eigenlijk wel”

“hm, dingen, dieren en mensen doen niet vaak wat jij van te voren bedenkt kan ik je vast verklappen. Dus… als dat je frustreert is de kans erg groot dat dat vaker het geval gaat zijn.”

Helemaal mooi is het als je het voor elkaar krijg minder verwachtingen te hebben. Kan het ook niet anders lopen! Of om met andere ogen (nieuw perspectief) naar een situatie te kijken.

Invloed uitoefenen

Daarnaast is het goed je te beseffen waar je invloed op hebt.

“Ik vind het SUPER STOM!!!”

“Ja, dat snap ik wel. Maar kun je de regen stoppen?”

“NEE, NEE, NEE, Bah”

“Ik snap dat je het niet leuk vindt, maar het heeft niet echt zin om je zo op te winden. Niemand kan er iets aan doen.”

Het is goed om te weten wat in je cirkel van betrokkenheid en in je cirkel van invloed valt. Heb je ergens invloed op, bedenk dat goed welke tactiek je toepast. Wellicht is het zinvol om van strategie te veranderen.

(De jongste hier in huis stort zich hulpeloos ter aarde als ik begin met dreigen. Liefdevolle woorden vol geduld hebben vaak veel meer effect….)

Of helpt het om er een positieve draai aan te geven.

“Werkt het niet?”

“NEE!”

“Erachter komen dat iets niet werkt is in feite ook een ontdekking.”

“Ja, vast…” (ik weet het, een positieve draai geef je niet zomaar)

Lekker ontspannen

Ontspannen kan natuurlijk nuttig zijn als je je frustratie kwijt wilt, maar is zeker ook handig om lastige situaties aan te kunnen. Preventief zeg maar.

“Ik heb echt zin om te slaan juf!”

“Eh… oh… nou goed dat je het alleen zegt en niet direct doet. Kun je nog iets anders verzinnen wat nu helpt?”

“JA, rennen!”

“Oké, nou, tot zo dan.”

Kortom, van jezelf weten hoe je (weer) ontspant, helpt je met frustrerende situaties om te gaan.

Trouwens ook fijn: weten wie een positieve, steunende of rustgevende invloed op je hebben. Kinderen moeten regelmatig met verschillende klasgenoten samenwerken. Prima om dit te leren. Maar kan ook een hoop frustratie geven. Als leerkracht bewust groepjes kiezen helpt (vraag je af: gaat het nu om leren samenwerken en ga je hier als leerkracht ook in investeren, of gaat het nu om iets anders?).

Belonen

frustratie wetenschap en technologie onderwijs

Uitstelgedrag tegengaan door jezelf te belonen. Geen overbodige luxe als je frustratie (over jezelf) wilt tegen gaan. Wat mij persoonlijk het meest frustreert is mijn uitstelgedrag.

Werkelijk om gek van te worden.

Ik heb inmiddels een cursus Leren Leren (gratis en zeker een tip) en heb inmiddels wat meer inzichten over mijzelf. Weten wat je uitstelgedrag prikkelt en hoe je je routine kunt veranderen is super zinnig.

Maar het vraagt ook behoorlijk wat zelfkennis. Laten we hier als leerkracht nu voorzichtig een begin mee maken met de kinderen.

“Oh, dus je gaat een stukje wandelen naar de wc omdat je eigenlijk niet wil beginnen?”

“Ja, dat is het juf.”

“Mmm, als je van mij nu eens een klusje mag doen waarbij je door de school moet lopen als je rekenen af is. Zou dat helpen als beloning?”

“Ik wil het wel proberen.”

“Mooi! Rondwandelen vind je dus fijn. En trouwens, ik heb nog wat printjes nodig van beneden!”

“Ik ga gelijk beginnen juf.”
(Werken voor de juf of om later te mogen wandelen?)

Jezelf belonen, wow!

Dat ik mijzelf mag belonen als ik ergens gefocust aan gewerkt heb, ik vind het heerlijk. Want nu kan ik zónder schuldgevoel rondsurfen op het web, hoe fijn!

Lees meer:

Ja, handig!

Ontvang elke week een inspirerend lesidee in de nieuwsbrief